| |
Wszystko zaczęło się na pocz±tku lat 90, kiedy to federacja FIS zdecydowała o rozgrywaniu dodatkowego Pucharu w skokach narciarskich, ponieważ w Pucharze ¦wiata chciało startować zbyt wielu skoczków, co było powodem utworzenia wła¶nie Pucharu Kontynentalnego.
Puchar Kontynentalny (COC), chociaż nie cieszy się zbyt dużym zainteresowaniem, nie należy do zawodów na niskim poziomie. Każdy skoczek, który poważnie my¶li o braniu udziału w zawodach Pucharu ¦wiata musi zdobyć przynajmniej 1 punkt w konkursie Pucharu Kontynentalnego. COC jest turniejem dla trochę słabszych zawodników maj±cych teoretycznie mniejsze szanse na sukcesy w Pucharze ¦wiata, tak np. Robert Mateja w rozegranych w 2003 roku konkursach w Zakopanem w obydwu uplasował się na 3. pozycji, a gdyby startował w P¦ to ciężko by mu było się dostać do 30. COC jest także szans± dla utalentowanych, młodszych zawodników, którzy je¶li pokaż± w Pucharze Kontynentalnym na co ich stać mog± się nimi interesować trenerzy pierwszej kadry w skokach narciarskich, t± szansę wykorzystali m.in. Thomas Morgenstern, Mathias Hafele i Christian Nagiller, którzy po raz pierwszy w karierze pokazali się w P¦ i już zajęli niezłe pozycje. W konkursach COCu mog± być oczywi¶cie ustanowione rekordy skoczni, jak np. rekord Morgensterna w Libercu.
Puchar Kontynentalny podzielony jest na 2 czę¶ci: letni± i zimow±. Pierwsza z nich jak nie trudno się domy¶leć rozgrywana jest w lecie, na igielicie, a czę¶ć zimowa w zimie na ¶niegu. Sezon trwa od lipca do marca (Czę¶ć letnia od lipca do wrze¶nia, a zimowa od grudnia do marca). Oczywi¶cie w terminarzu Pucharu Kontynentalnego nie może zabrakn±ć polskiej skoczni. Zazwyczaj odbywa się on w połowie lutego, na pocz±tku marca w Zakopanem na Wielkiej Krokwi. W sezonie 2002/2003 po raz pierwszy w "stolicy Tatr" odbył się konkurs Pucharu Kontynentalnego, tak samo jak konkurs P¦, przy sztucznym o¶wietleniu.
W COCu obowi±zuj± podobne do Pucharu ¦wiata zasady. Zwolnionych z brania udziału w kwalifikacjach nie jest 15, jak w P¦, a 5 czołowych zawodników. W drugiej serii nie skacze 30 zawodników, a 50, z tym że punkty do klasyfikacji generalnej otrzymuje tylko najlepsza 30. Jest to szansa np. dla zawodnika, który po pierwszej serii zajmował 31. pozycję, a w 2. skoczył nieĽle i tym samym wszedł do "30" i otrzymał punkty do klasyfikacji generalnej.
Limity dla zawodników w Pucharze Kontynentalnym (na III period)
| Austria |
8 |
| Niemcy |
8 |
| Słowenia |
7 |
| Finlandia |
6 |
| Norwegia |
5 |
Pozostałe kraje
(w tym Polska) |
4 |
W zawodach o Puchar Kontynentalny zawodnicy startuj± w czterech grupach:
1. I-A - zawodnicy z dodatkowej puli dla kraju organizatora zawodów,
2. I i II - zawodnicy bez punktów w klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego,
3. III - zawodnicy z punktami Pucharu Kontynentalnego.
Od sezonu 2003/2004 w jednym terminie może być organizowany tylko jeden konkurs
Pucharu Kontynentalnego,
Sezon 2003/2004 - Zima
Sezon 2004/2005 - Lato
Sezon 2004/2005 - Zima
|
|
